Hırka

NOKTA NOKTAM

Birinci Mektup:


Dün bir dosttan

Uzun bir mektup aldım.

Beni anlatmış sana,

Ve sen ona,

"Unuttum artık onu" demişsin.

Hem bu sözü gülerek

Makam-ı iftiharla söylemişsin.


Unutamazsın

Nokta Noktam,

Unutamazsın!

Çünkü insan unutmak için,

Önce unutulmak gerek,

Oysa ki sen,

Hâlâ bende esen,

Eski kavak yelisin,

Unutamazsın..

Kan değil, tüküremezsin,

Ruj değil,

Silemezsin,

Dişi dudaklarına, dişlerimle yazdığım,

Dört heceli erkek adımı

Unutamazsın..


Seninle biz,

Hâlâ bir kabukta,

İki badem içi gibiyiz.

Baharsın,

Kokacaksın.

Güneşsin, yakacaksın.

Sabah yatağım kadar rüya dolu.

Sabah yatağım kadar sıcaksın..

Unutamam,

Unutamazsın


Bugünlük bu kadar..

Bir dahaki mektuba,

Daha diyeceğim var.

Sakın darılma

Gücenme bana,

Ankara günlerinin bembeyaz ufuklarından,

Binlerce selam

Sana...


RIZA POLAT AKKOYUNLU

Hırka

İkinci Mektup:


Bahar başladı, Nokta Noktam,

Ankara'da bahar...

Veriminde toprak ana,

Aylar var ki sana,

Tek satır yazamadım.

Oysa ki, şimdi mevsim bahar,

Ötüşlerde adın,

Kokuşlarda tadın

Var.

Artık yazmalıyım...


Takvime baktım bu sabah,

Ayrılalı, beş ay olmuş,

Düşün ki nokta noktam.

Beş ay denilen nesne tam,

Yüz elli gün eder..

Bunca uzun bir ayrılıksa,

İnsanı her şeye küskün eder...


İnan bana nokta noktam,

İnan bana...

Dargınlığım herkese,

Ve tek hasretim sana.

Düşünüyorum,

Hava keskin kokularla dolu,

Düşünüyorum,

”Aşıklar pazarı”na giden yolu

Düşünüyorum,

Bir yolun sağında yükselen,

Her geçişte penceresinden,

Tebessümlerle gülen,

Bahçesinde iri

Yediveren kayısı gülleri

Açan evi...


Düşünüyorum,

Bir türlü gelmiyor,

Düşüncelerin ardı:

Ablan yanımda çorapsız gezer,

Baş örtüsüz annen,

Benden,

Kaçardı!

Düşünüyorum:

Bu mevsimde sarhoş baban,

Bir yerine iki şişe içerdi.

Miyoplaşınca gözleri,

”Şair! iç be oğlum,

Bahar dişidir, doğurur... “ derdi.


Bahar başladı Nokta Noktam,

Ankara'da bahar,

Gönül ufkumda yağmur bulutları;

Cennet olsa da artık,

Sevmiyorum, sevemiyorum,

Sensiz baharı...


RIZA POLAT AKKOYUNLU

Hırka

Üçüncü Mektup:


Sen ey

Yirmi dört baharımın en güzel süsü

Sen ey

Mutlu günlerimin mutlu türküsü

Sen ey

İlk yaz akşamları kadar güzel çocuk

Sen ey

Altın gözlerinin hisli dünyasında

Ölümsüz bir yolculuk yaratan

Sen ey

Çıplak bir hançer gibi boylu boyunca

Gönlümde yatan

Sen ey

Her şeyim olan herşey:


Son mektubunda

Söz verdin, tut diyorsun

Tuttum, unut diyorsun...


Unutmak mı Nokta Noktam

Ne mümkün seni unutmak...


Güneş tekrar doğmayı unutabilir mi hiç?

Gönül ferman dinler söz tutabilir mi hiç?

Sen ey

Yirmidört baharımın en güzel süsü,

Sen ey

Mutlu günlerimin mutlu türküsü,

Sen ey

Herşeyden güzel olan herşey.


RIZA POLAT AKKOYUNLU

Hırka

Dördüncü ve Son Mektup


Başkente kar yağıyor, Nokta Noktam,

Başkente kar.

Ve tütüyor gözlerimde,

Küllenmiş bir mangal gibi eski hatıralar..


Başkente kar yağıyor,

Başkente kar...

Bu gece yılbaşı,

Bilirsin ki yılbaşlarında hesaplanır

Çoğu zaman,

İnsanların yaşı!

Bu gece yılbaşı.


Tokmaklarında yirmi dört hece,

Eğilip üstüme sessizce,

Şehrin kule saati

Bilir misin Nokta Noktam,

Bilirmisin ne dedi:

”Şair! Kutlu olsun, yaş otuz yedi...”

Ve bir el, saçlarından tutarak kalbimi,

Sana kadar sürükledi...


Bu gece yılbaşı,

Başkent ayakta,

Çalınan Tuna Dalgalarıdır komşu plakta.

Nede kıvrak bir vals havası...

Başladı gönlümün yine,

On yıl evvelki kanaması.


Ne günlerdi cancağızım,

Ne günler..

Sen on yedisinde,

Sevgilerin sisinde

Başı duman duman bir kız.

Ben,

Yirmi dört üstünde,

Gönlü gördüğü her güzelle nişanlı,

Öylesine bir şair,

Öylesine bir delikanlı.

Ne de çabuk geçti zaman,

Hey gidi dünya hey...


Bu gece yılbaşı,

Başkente kar yağıyor,

Başkente kar.

Ve tütüyor gözlerimde,

Küllenmiş bir mangal gibi eski hatıralar:

Köşede bir kırlent,

Kırlentte bir resim,

Resimde bir mevsim

Bartın'da bahar..

Elimle yapmışım:

Asma köprüsünde Kocanaz deresi.

Sağda ortaokul

Okulda çocuklar

Okulda çocukların sesi

Solda,

Çakırbeyler’in elma bahçesi


Derede bir kayık,

Küreklerde sen,

Dümende ben,

Hava berrak,

Hava ılık

Hava temiz,

Ve sularda sarmaşan gölgemiz..


Bu gece yılbaşı,

Başkent ayakta.

Çalınan Tuna Dalgaları değildir artık

Komşu pilakta

Gönlüm bu diyardan çok uzakta...


Başkente kar yağıyor,

Başkente kar

Ve tütüyor gözlerimde,

Küllenmiş bir mangal gibi eski hatıralar.


RIZA POLAT AKKOYUNLU

Hırka

bence bu şiirin en can alıcı noktası şu dizeler...


Unutamazsın

Nokta Noktam,

Unutamazsın!

Çünkü insan unutmak için,

Önce unutulmak gerek,

Oysa ki sen,

Hâlâ bende esen,

Eski kavak yelisin,

Unutamazsın..

Kan değil, tüküremezsin,

Ruj değil,

Silemezsin,

Dişi dudaklarına, dişlerimle yazdığım,

Dört heceli erkek adımı

Unutamazsın..


bu şiiri çok sevdiğim biri'' bir gün olur sen de beni unutursun'' dediğim için bana yazmıştı....


şiir hâlâ duruyor ama o sözünde durmadı ve alıp başını gitti ve unuttu ....


hayat işte.. şiirler gerçek, sevgiler yalanmış.

Hırka

MEZARCI


Bağrımdaki yaradan daha derin olacak

Kaz mezarcı! Derin kaz, onu kimse görmesin,

Bu karanlık mabede öksüz aşkım konacak

Kaz mezarcı! Geniş kaz, tüylerin ürpermesin.


Göründü bak karşıdan kafilenin bir ucu,

Gündüzler gece artık, geceler zindan bana!

Bu gelen sevgilimdir, ademe giden yolcu

Kaz mezarcı" Derin kaz, ellerin yana yana.


Çakılları temizle! Haydi artık mezarcı!

Hazan olan aşkımı derine gömeceğim,

Parçalarsa kalbimi azrailin kırbacı,

Bu karanlık mabedin hüznünü emeceğim.


Ört mezarcı! Artık ört, ellerin yana yana

Gündüzler gece artık, geceler zindan bana.


RIZA POLAT AKKOYUNLU

Hırka

BENİ AN


Son güllere baktıkça deşilsin eski yaran,

Eylül bahçelerinden her geçişte beni an.

Yüklü dallar altında meyvalarla oyalan,

Eylül bahçelerinden her geçişte beni an.


Sisli güz sabahları estikçe serin serin,

Seyre dal gözlerimi dalında mürdümlerin..

Sararan mevsim gibi ah edip derin derin

Eylül bahçelerinden her geçişte beni an!..


RIZA POLAT AKKOYUNLU [img]/forum/images/return-to-top.png" alt="top[/img][/url]

Hırka

NÜVEYREM


Uslu dur Nüveyrem çıldırtma beni

Ben artık bildiğin o eski ben değilim.

Bir başka yağmurla ıslak mendilim.

Kapa pancurları ört pencereni

Uslu dur Nüveyre'm çıldırtma beni.


Neyleyim gözlerin hala yeşilse

Ve hala saçların altın sarısı...

Gel gör ki tükendi ömrün yarısı.

Bilmiyor acımı Nüveyre'm bilmiyor kimse

Neyleyim gözlerin hâlâ yeşilse...


RIZA POLAT AKKOYUNLU

akıncı

güzel şiirleri varmış,paylaşım için teşekkürler.