zara

Pes etmenin tadına varmak istiyorum
Hırsımın beni esir aldığı zamanlarda.
Doğruyu söylemenin asaletinde boğulmak,
Söylediğim doğrunun acısını yanağımda hissetmek,
Hissettiğim acının acısıyla, kirpiklerimden süzülürken o nûr,
Atlayıp doğruluğun doruğundan, huzur denizinde kaybolmak istiyorum.

Dışlanmışların içinde olmak,
Dışlanmışlıkları yaşamak istiyorum, inandığım ben uğruna.
Kafası birbirine uyan ve ebatları 1,5’a 1,5, gramı 50’ye 50 olan
Aynı şeyleri düşünen,
Taklit eden birbirlerini,
Dışlayan kendileri gibi olmayanları,
Anormal sandıkları şeyin aslında normal olduğunu anlayamayan acizlerin yanında değil,
Beni köyümün yağmurlarında da değil,
Soyutlanmışlığın ezikliğin de zannedilen, unutulmuş sanılan,
Benim gibi düşünmeyen ama benden olan diyarlarda yıkayın istiyorum.
Yağmurda değil toprakla arınmak,
Bir çocuğa değil, bir çiçeğe can vermek istiyorum.
“Onlar ne düşünür” cümlesinin aslında görünmeyen ama kişiyi saran ateşten bir parmaklık olduğunu göstermek
“Benim için” anahtarıyla insanımı o zindandan çıkarmak istiyorum.
Sofradaki yemek kadar çeşitliliğin tadına varsınlar,
Hep aynı yöne giden insanların dünyayı daha da yamulttuğunu keşfetsinler istiyorum.
Gerçekleşsin istiyorum hayalleri, gerçek olsun ki,
Kendi hayallerinin ağırlığını, kendileri gibi yetiştirdikleri ama onların farklı birer dünya olduklarını bir türlü anlamak istemedikleri çocuklarına yüklemesinler istiyorum.
Korkulu çığlığın girdabından;
Korkusuz suskunluğun dinginliğinde huzur bulsunlar,
Korkulu suskunluktan azâd olup;
korkusuz suskunluğun en üst mertebesinde buluşalım istiyorum….

Meryem BETÜL