zara

Efes Antik, Te Komedyaydı
Seyredenleri Don
Dün Gece Bir Kâbus Gördüm
Öldüm Öldüm Dirildim
Dirildikçe Öldüm
Ve Ben Seferinde Bir Palyaçoya Dönüştüm
Dirilişlerim Aspendos;Da Bir Trajediydi
Seyredenleri Ağlatarak Düşündürdüm
Ölüşlerim larına Ettirecek Kadar Güldürdüm

Ve Ben Eski Yunan; Da Bir Ozandım
Felsefe Okuyanlar Bilir Gözyaşlarımı
Ağlayarak Mitosları Ben Yazdım
Afrodit; E İlk Ben Sevdalandım
H.Z Yusuf Doğmamışken Henüz
Karanlık Dipsiz Kuyulara İlk Ben Atıldım
“Dünya Dönüyor “Diyen Galile; Yle Arkadaştım
Dün Gece Ben Tarih Babanın Bahçesinde
Bir Eşek Nanesiydim.
Sağımda Papatyalar Solumda Karanfiller Arkamda Güller
Ve Her şey Yolundayken İnekler Öküzler
Ordu Ordu Bahçemize Girdiler Karınlarını Doyurmak İçin
Doyurmak İçin Karınlarını Benim Önümde Durdular
Can Havliyle Ben Haykırdım Hemen
—Durun; Onlar Papatyalar Daha Güzel Tok Tutarlar
Karanfillerde Burada Hoş Kokarlar
Ne Olursunuz İnek Teyzeler, Öküz Amcalar
Beni Yemeyiniz. Ben Pis Kokan Bir Eşek Nanesiyim
Hem Arkada Güllerde Var
Çokta Güzel Reçelleri Olur Annem Her Zaman Yapar
Ve Bir Tanıdık Ses >>
Bağışlayın Beni Papatyalar, Karanfiller,Güller
Bağışla Beni Tarih Baba
Ben Bu Kabusu Her Gece Görüyorum…….

Siirt / ERUH
* Bir asker şiiridir.