sAnSaR

Nicedir özlemişim

Bu rüzgarı

Hani Doğu'da eser

Bahar akşamları


Nicedir özlemişim

Bir elma ağacının

Dibine oturmayı


Nicedir özlemişim

Şoseleri,dağları


Nicedir özlemişim

Bir dosta sarılıp

Ağlamayı

sAnSaR

İsim nedir ki

Bulutlara yazılır geçer


Yüzüm nedir ki

Akar suya çizilir geçer


Ömür nedir ki

Kurulur bozulur geçer


Sevda nedir ki

Dokunursun süzülür geçer


Şiir nedir ki

Sezilir geçer


İnsan nedir ki

Bir şeylere sevinir üzülür geçer

sAnSaR

O kadar güzel bir yüzdü ki

Gelip geçici olamazdı

Ya da bir resimdi çizilmiş yastığıma



Onunla hep

Bir uçurum kıyısında gibi seviştik

Kanatlanıp

Birbirimizin uçurumuna



Sevişmek bir şiir

Bir uçurum dengesidir

Yer çekiminin

Ve akıl çekiminin dışında

sAnSaR

Geçmiş zaman

Anımsanıyorsa,şimdidir;

Koparılıp atılır ya da

Bir yaprak gibi bir defterden


Koparılıp atılan

Çırpınan bir yürek olabilir,

Ya da bir yaz gecesi,

Yıldızları can çekişen

sAnSaR

Başka biri olacaksın istemesen de

Tenine başka bir ten dokunduğunda

Gövden buluştuğunda başka bir gövdeyle

Başka bir nefesle karıştığında nefesin


Başka biri olacaksın istemesen de

Gece uykunda ya da gün ortasında

İrkileceksin apansız bir duyguyla

Bir uçurum kıyısında sendelemiş gibi


Başka biri olacaksın istemesen de

Bakışlarımın izini taşıyan giysilerin

Tüketecek ömürlerini birer birer

Değişecek yeri bir dolabın,pencerede bir çiçeğin


Başka biri olacaksın istemesen de

Dudaklarında benden sonraki bir çizgi

Tanımadığım bir ton gülüşünde

Ve artık beni unutmaya başlayan gözlerin


Sonra,sonra başka birisin..

sAnSaR

Sadece ikimize değil

Bütün hayata üzgünüm

Fotoğraflarda

Bir gece hatırası


Öylesine yalnızım ki

Sanki yokum

Eriyor eski ben

Ve yeni biri olamıyorum


Keder sokulgan adımlarıyla

Gelip kıvrılıyor yüreğime

Hayat sakin

Şafakta evler gibi


Sanki hiç bir şey olmadı

İkimiz yokuz sadece

Biz olan ikimiz yokuz

Deniz hep orada

Ve ağaçlar aynı düşlerinde

sAnSaR

Hayatta ve ölümde ayrıldık

Ayrıldı iki beden

Gönüllerimiz ayrıldı

Seslerimiz ayrıldı birbirinden


Ellerimiz ayrıldı

Kokularımız

Aynı yatakta uyanmalarımız

Gülüşlerimiz

Gözyaşlarımız

Düşlerimiz ayrıldı birbirinden


Ruhun içindeki gece

Kapladı her şeyi birden

sAnSaR

Gece sesizce başlıyor ve ırmağın-

Öte yakasına geçiyor atlılar.

Bir papatyanın acısını dinliyorum.

Gökyüzü gitgide genişliyor.

Islak yaprakların derin yeşilliği

Islak dağların uyandırdığı keder.

Kendime bir demet çicek topluyorum

Öğretmenimin iliklediği göğsüm

Ne kadar genç

Ağzımda taptaze bir tütün kokusu

Ve taze ceviz kabuklarının kararttığı parmaklarımda

Bir ağız mızıkası.

Öğrendiğim ilk şarkılar

Yollar yollar yollar boyunca

Söylediğim ilk şarkılar

Sevgilim olan bütün kızlar

Siyah önlükleri ve

Kaçamak bakışlarıyla geçip gittiler

İlk fotoğraflarımdaki yakışıklı saçım...

Ey akşam, ey bir aşkın

Başlaması ve bitmesi

Ey turuncu akşam, bütün akşamların akşamı

Ey mor akşam, dudaklarım gibi moraran.

Gece evleri sardığında

Ve bahçeleri

Işıklar içinde kaçıp giden

Bir tavşan gibi yalnızım.

Yolun iki yanında kalan

Karanlık dağların ötesinde

Neler olup biter

Ve girdiğimiz uykulu kasabada

Lokantadaki uykulu çocuk

Olgun ışıklı lokantada

Olgun patatesler.

Bir adamın

Doğmasi ve ölmesi

Ve bazı işlemeler yapması hayatında

Bazı bağlardan

Üzüm toplaması

Bazı sinamalara gitmesi

Bazı kızları sevmesi

Ve ölesiye yalnızlık çekmesi

Bazı şehirlerde.

Ey akşam, turuncu ve mor akşam

Ey gökyüzü, ey benim

Gittikçe esmerleşen kalbim.

Şimdi beyaz bir kızın

Yanında olabilmek için

Bazı çılgınlıklar yapabilirim

Onu boynundan öpsem ve onunla

Dünyada olup bitenleri konuşsak

İngiliz birahanelerinde

Damalı kasketleri

Ve şaşılacak kadar yorgun yüzleriyle

Ve bütün emekçiler gibi

Çocuksu gözleri

Partal elleriyle oturan

İşçilerden konuşsak

Zencilerden konuşsak sonra

Gülünce bütün yüzleriyle gülen

Yakışıklı ve hazin

Zencilerden.

Gece dünyanın her yerinde

Geliyor ve her yerde

Aynı duygu uyanıyor kalbimizde.

Sen şimdi

Duvarına bir şiirimi asmışsındır

Uyuyorsundur

Belki düşünüyorsundur

Sonuncu kattaki odandan

Yıldızlara bakarak.

Ve yıldızlar her zaman

Eski ve tanıdıktır.

Özellikle bir tren penceresinden bakıldığında.

İçimiz nedensiz bir hüzünle dolduğunda

Sırt üstü uzanıp toprağa

Baktığımız yıldızlar.

Bir harman yerinde ya da.

Düz bir damda.

Uzaktan

Bütün kürtçe türküler gibi

Yanık bir türkü gelirken

Sıcaktan bunalırken

Evler ve yollar;

Ve yaşlı kadınlar

Uyuklar gibi büzülüp minderlerine

Düşünürlerken eskisini

Olağanüstü günlerini

Gece sesizce başlıyor ve ırmağın

Öte yakasına geçiyor atlılar

Çalıların hışırtısını dinliyorum.

Sana seslenmek için

Yeni şiirler tasarlıyorum

sAnSaR

Paristi , geceydi , gençtim

Koyu simsiyah akıyordu Seine

Sarhoştum , ıslaktım , esriktim

Aşktan ,şiirden , kederden


Paristi , binbir surat paris

Bir zaman benimde sevgilim olan

Kanatır gibi bir akşamüstü

Öpünce eylül dudaklarımdan


Paristi , hüzünlerden hüzün beğen

Orada ölmek istiyordum

Yazılmamış şiirlerimi

Ardımsıra sürüklüyordum


Paristi , akşamın paris'i

Her gülüş , her söz bir sır küpüydü

Tepeden tırnağa bir kalptim sanki

Özleyişlerle örtülü


Paristi hangi zamanın paris'i

Uçup giden yaşamla uçarak

Anıya dönüştü her şey birden

Anıya dönüştü aşk


Paristi , gecenin hüznün paris'i

Yağmurun ve gençliğin

Teşekkürler , esirgediğin

Ve sunduğun her şey için

sAnSaR

Arıyordum özgürlüğe giden yolu

İnsan yüzlerinde değil gökyüzünde

Arıyordum küçük beyaz bir bulutu

Boğularak uyandığım o saatte

Beni avutan o küçük bulut muydu


Bir aşk bile yoktu yıkan ve onaran

Bir aşk pırıl pırıl yağmur sularından

Paylaştığım bir şey yoktu bu şehirde

Şiirin bittiği yerde başlayan ne

Çocukluğum muydu içimde sızlayan


Ve hayatın artık geçip gittiğini

Anlıyordum derin akan sular gibi

Kopmuş köklerimden çarparken rüzgarda

Gece bir uçurum gibi başlayınca

Boğuntulardan çıkardım bu şiiride


Kimse yok Akdeniz ağlıyor sadece

Garip ve yitik bir sonbahar gününde

Anlamların hızı biçimi aşarken

Ağlamaz kendi uçurumuna düşen

Boğulan kendinin labirentlerinde